De kelk van de bloem von Veluws

een bloem is een korte stengel - de bloembodem - met veranderde bladeren, in dienst van de geslachtelijke voortplanting. Uit de ontwikkeling en ook uit van tijd tot tijd voorkomende afwijkingen blijkt, dat ook de eigenlijke voortplantingsorganen, de meeldraden en de stamper, van bladeren afgeleid kunnen worden. In een volledig bloem zien we van buiten naar binnen :
- kelkbladeren : beschermen de bloemdelen tegen koude en uitdroging. Soms vallen deze bekleedsels af als de bloem opengaat, meestal blijven ze de andere delen en soms ook de vrucht omgeven. Een mooi voorbeeld van dit laatste geval vormden de bekende lampions uit droogboeketten; binnen deze oranje gesloten bloemkelken van de lampionplant of Physalis franchetii bevindt zich de rode besvrucht
- kroonbladeren : vallen meestal zodanig op door grootte, kleur en vorm, dat bestuivende insecten de bloem gemakkelijk kunnen vinden. Bij bloemen die niet van insecten afhankelijk zijn, is de kroon klein en onopvallend of ontbreekt geheel (grassen en andere planten met windbestuiving)
- meeldraden of stuifmeelbladeren : aan de top voorzien van een helmknop. Hierin ontstaat een fijn poeder, het stuifmeel of pollen, bij insectenbloemen meestal voorzien van een ruw oppervlak, zodat het gemakkelijk aan de haren van een insect blijft hangen. Bij windbestuivers zijn de stuifmeelkorrels kleiner, zij hebben een gladde buitenkant en soms bijzondere zweefinrichtingen
- de stamper : opgebouwd uit één of meer vruchtbladeren. Meestal is