Jeroen Carelse
Fire and Earth
In deze drie was-schilderijen, zien we een wereld in gewelddadige transformatie. Bruintinten domineren het landschap, verhard gesteente en gestolde lava, doorsneden met scheuren die gloeiend gesmolten gesteente in geel en rood onthullen. Boven hangt een grijze, bewolkte lucht, een mengeling van rook, damp en vochtigheid, waar de zon nauwelijks doorheen dringt. De was techniek is essentieel voor de weergave, met een ruw, driedimensionaal oppervlak dat de turbulente aarde weerspiegelt. De "bobbels" en oneffenheden benadrukken de brute kracht van deze initiële vernietigingsfase, een landschap gesmeed in vuur en omwenteling. Net als in eerdere series (Ice and Wind) verschijnt er in elk schilderij een klein, eivormig object met drie rode stippen. De betekenis blijft raadselachtig, een subtiele hint naar een kracht die verder gaat dan het puur natuurlijke, een externe toeschouwer te midden van de catastrofe. Het doel van deze schilderijen is niet om angst of hoop op te wekken, maar om een gevoel van acceptatie te creëren. De immense, potentieel angstaanjagende kracht van de natuur te accepteren, en misschien iets nog groters dat de wereld hervormt. Ze zijn een bewijs van de cyclische aard van creatie en vernietiging, en vragen om erkenning in plaats van verzet.
