Damrak Amsterdam von Alex van der Aa

Het Damrak in Amsterdam is een straat en een water tussen de Dam en het Centraal Station.

Oorspronkelijk was het Damrak het deel van de rivier de Amstel tussen de Dam en het IJ. (Een 'rak' is een recht stuk vaart). Via een sluis bij de Dam stroomde de rivier vanuit het Rokin in het Damrak en mondde vervolgens uit in het IJ. Hier lag een deel van de oude haven van Amsterdam. Waar nu het Centraal Station ligt, stond een rij meerpalen in het IJ, waaraan grotere schepen konden afmeren. De kade die maar aan één zijde van het water loopt, noemde men tot in de tweede helft van de 19e eeuw "Op 't Water". In de 19e eeuw (in 1845 en in 1883) werden zuidelijke delen van het Damrak, tussen de Dam en de Oudebrugsteeg gedempt. Tussen 1845 en 1903 stond, waar nu de Bijenkorf staat, de Beurs van Zocher.

De huizen aan de Warmoesstraat tussen de Nieuwebrugsteeg en de Oudebrugsteeg staan nog met de achtergevel in het ongedempte deel van het Damrak. Bij de Guldehandsteeg, die het water verbindt met de Warmoesstraat zit in deze gevelrij nog de enig overgebleven "waterstoep", waar schepen werden gelost. In dit overgebleven deel van het water (het "Natte Damrak") meren rondvaartboten af.

Twee bruggen over het Damrak, de Papenbrug (bij de Oude Kerk) en de Oude Brug, verdwenen bij de demping (De Papenbrugsteeg en Oudebrugsteeg herinneren er nog aan). De Nieuwe Brug (brug nr. 303) ligt waar de Prins Hendrikkade het Damrak kruist. Hier ligt ook een schutsluis, de